دانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250927An Analysis of the Status of Gemstone Trade during the Ilkhanid and Timurid Periodsبررسی وضعیت تجارت سنگهای قیمتی در دورۀ ایلخانی و تیموری1282096110.22034/jiiph.2025.64747.2552FAسیدمسعودسیدبنکداردانشیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهان، ایرانعلیرضاواعظکارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه اصفهان، ایرانJournal Article20241210<em>Gemstones played a significant role in the commercial relations of the Ilkhanid and Timurid periods. In some regions, markets developed around these valuable stones. The widespread use of gemstones among the general population—especially the elite—coupled with the relative stability and security of these periods, facilitated the growth and expansion of the gemstone trade. This study aims to examine the status of gemstone trade under the Ilkhanids and the Timurids, drawing on historical sources. The research has been conducted using a descriptive-analytical method, with data collected through library-based research. The findings indicate that several factors contributed to the prosperity of this trade, including the quality and variety of gemstones, strong demand in both domestic and foreign markets, Iran’s strategic location along major trade routes, and the role of specialized merchants in setting prices. Although certain gemstone mines were lacking, Iran was rich in turquoise and pearls, which not only satisfied domestic demand but were also partially exported. During the Ilkhanid period, the gemstone trade was especially active in the western regions of Iran, while in the Timurid era, it flourished in the eastern regions. Most of the pearls harvested in Baghdad during the Ilkhanid period were graded and prepared for export. In the Timurid era, gemstone trade was prominent in cities such as Tabriz, Soltaniyeh, Samarkand, and Herat, with Samarkand and Herat holding particular significance. During this time, gemstone imports took place in Samarkand, while artists and craftsmen in Herat were key players in the industry.</em>سنگهای قیمتی در مناسبات تجاری دورۀ ایلخانی و تیموری جایگاه قابلتوجهی داشتهاست. در برخی از مناطق بازارهایی پیرامون سنگهای گرانبها پدید آمده بود. رواج استفاده از سنگهای قیمتی در میان مردم، بهویژه طبقات اشراف، همراه با امنیت و ثبات نسبی در این دورهها، موجب شکلگیری تجارت آنها شد. پژوهش پیشِ رو بر آن است تا با استفاده از منابع تاریخی به بررسی وضعیت تجارت سنگهای قیمتی در دوره ایلخانی و تیموری بپردازد. روش پژوهش تاریخی و به شیوۀ توصیفیتحلیلی بوده و داده ها براساس روش کتابخانهای گردآوری شدهاست. یافتهها نشان میدهد عواملی چون کیفیت و تنوع سنگها، تقاضای بالا در بازارهای داخلی و خارجی، موقعیت جغرافیایی ایران در مسیرهای تجاری، و نقش تاجران متخصص در قیمتگذاری، از مهمترین علل رونق این تجارت بودهاند. با وجود فقدان برخی معادن سنگهای قیمتی، ایران از منابع غنی فیروزه و مروارید برخوردار بود که افزون بر تأمین نیاز داخلی، بخشی از آن صادر میشد. تجارت سنگهای قیمتی در دورۀ ایلخانی بیشتر در نواحی غربی کشور و در دورۀ تیموری در نواحی شرقی از رونق زیادی برخوردار بودهاست. در دورۀ ایلخانی بخش اعظم مروارید صیدشده در شهر بغداد جهت صادرات درجهبندی و آمادهسازی میشد. تجارت سنگهای قیمتی در دورۀ تیموری نیز در شهرهایی چون تبریز، سلطانیه، سمرقند و هرات انجام میشد. در این میان سمرقند و هرات اهمیت بیشتری داشتند. در این دوره واردات سنگهای قیمتی در سمرقند صورت میگرفت و هنرمندان مرتبط با این حوزه در شهر هرات مشغول به فعالیت بودندhttps://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20961_0429c96e12e71bdf8b3e103c8bdd1e1a.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250929The Role of the Foroughi Family in Disseminating and Promoting French Culture in Contemporary Iranنقش خاندان فروغی در نشر فرهنگِ فرانسه در ایرانِ معاصر29542096210.22034/jiiph.2025.66585.2566FAنصراللهصالحیدانشیار گروه آموزشی تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانJournal Article20250329<em>The Foroughi family held a distinguished and enduring position in the fields of culture, knowledge, and politics in 19th and 20th century Iran. Foroughi played a significant role in laying the groundwork for the Constitutional Revolution through the publication of the newspaper Tarbiyat over the course of a decade. In this newspaper, the names and works of prominent French thinkers, intellectuals, and writers were introduced to Iranians for the first time. Foroughi's sons, Mohammad-Ali and Abolhassan, also made significant contributions to the promotion of knowledge and culture. Mohammad-Ali created lasting works, including his “History of Philosophy in Europe,” which, along with some of his other writings, was influenced by the ideas of French philosophers. Abolhassan played a key role in shaping modern education in Iran through the establishment of the Darolmoallemin-e Markazi (Central Teacher Training College) in 1918, where French teachers taught alongside Iranian educators. Mohammad-Ali Foroughi's children, particularly Mohsen Foroughi, also contributed significantly to disseminating and promoting French culture in Iran. Reflecting on Iran's backwardness in relation to modern civilization, the Foroughis sought ways to advance and modernize the country. They worked diligently to influence the spread of new culture and civilization in Iran, as they regarded France as the cradle of modern science and culture, and were deeply attached to it. Through various means, they sought to expand and promote French culture in Iran. This essay aims to explore the issue of Iran's backwardness from the perspective of the Foroughi family and examines their contributions to the development of a new culture and civilization in Iran through a descriptive-analytical approach.</em>خاندان فروغی از دوران ناصری تا دورۀ محمدرضا شاه، در عرصۀ فرهنگ، دانش و سیاست، جایگاه ممتاز و ماندگاری داشتهاست. ذکاءالملک فروغی با انتشار یک دهه روزنامۀ تربیت، تأثیر زیادی در فراهم شدن مقدمات نهضت مشروطیت ایفا کرد. در این روزنامه، نخستینبار نام و آثار متفکران، اندیشمندان و نویسندگان بزرگ فرانسه به ایرانیان معرفی شد. فرزندان فروغی، محمدعلی و ابوالحسن نیز در زمینۀ ترویج دانش و فرهنگ جدید تأثیر بسزایی داشتند. محمدعلی آثار ماندگاری خلق کرد. سیر حکمت در اروپا و برخی آثار دیگر او تحتتأثیر اندیشههای فیلسوفان فرانسوی شکل گرفت. ابوالحسن با تأسیس دارالمعلمین مرکزی (1297ش.) نقش مؤثری در شکلگیری تعلیم و تربیت نوین در ایران داشت. در این نهادِ آموزشی در کنار معلمان ایرانی، معلمان فرانسوی نیز تدریس میکردند. فرزندان محمدعلی فروغی، بهویژه محسن فروغی، سهم مهمی در نشر و ترویج فرهنگ فرانسه در ایران داشتند. فروغیها با تأمل در عقبماندگی ایران از غافلۀ تمدن جدید، در فکر یافتن راهی برای ترقی و تجدد ایران بودند. آنها به سهم خود کوشیدند تا در نشر فرهنگ و مدینت جدید در ایران اثرگذار باشند. فروغیها چون فرانسه را مهد علم و تمدن جدید میدانستند و سخت دلبستۀ آن بودند، میکوشید از راههای مختلف به نشر و گسترش فرهنگ فرانسه در ایران بپردازند. جُستار حاضر میکوشد مسئلۀ عقبماندگی ایران از دید خاندان فروغی را تبیین کند و دستاوردهای این خاندان در گسترش فرهنگ و تمدن جدید در ایران را به روش توصیفیتحلیلی بررسی کند.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20962_9c81b958a27ef099c27be1c7aef3cb3c.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250929The jangal Newspaper as a Reflection
of Collective Identitiesروزنامۀ جنگل بهمثابۀ بازتاب هویتهای جمعی55752096310.22034/jiiph.2025.66104.2562FAایرجعبداله زادهکارشناسی ارشد، ایرانشناسی، دانشگاه گیلان، ایرانرضاعلیزادهاستادیار پژوهشکده گیلانشناسی، دانشگاه گیلان، ایرانسیدمجتبیمیرمیراناستادیار گروه ایرانشناسی، دانشگاه گیلان، ایرانJournal Article20250301<em>This article examines the various national, religious, and ethnic identities reflected in The Forest Newspaper, the official organ of the Mirza Kuchak Khan Jangali movement. Given the importance of identity in the formation of social movements, this study seeks to answer the question of how different identities are represented in The Forest Newspaper and which of these identities had the most significant impact on mobilizing forces and shaping the Jangal movement. To achieve this goal, a quantitative content analysis method was employed, with all 38 issues of The Forest Newspaper serving as the statistical population. The unit of analysis in this research was the paragraph, and concepts related to national, religious, and ethnic identities were identified and coded. The findings reveal that national identity, with a frequency of 88.8%, received the most attention in The Forest Newspaper. Key components such as emphasis on territory, the Iranian nation, governance, and Iran's glorious past were central to this identity. Religious identity, with a frequency of 10%, ranked second, with a focus on religious beliefs and practices. Ethnic identity, with a frequency of only 1.2%, received the least attention and was primarily expressed through local Gilaki poetry and references to the Gilan region as part of Iran. These findings indicate that the primary goal of the Jangal movement was to preserve the national identity of Iranians and Iran's independence, with religious identity serving as a complement to national identity in pursuit of national objectives.</em>مقالۀ حاضر به بررسی انواع هویتهای ملی، دینی و قومی در روزنامۀ جنگل، بهعنوان ارگان رسمی جنبش میرزاکوچک خان جنگلی میپردازد. با توجه به اهمیت هویت در شکلگیری جنبشهای اجتماعی، این مطالعه بهدنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه هویتهای مختلف در روزنامه جنگل بازتاب یافتهاند و کدامیک از این هویتها بیشترین تأثیر را در بسیج نیروها و شکلدهی به جنبش جنگل داشتهاند. برای دستیابی به این هدف، از روش تحلیل محتوای کمی استفاده شدهاست و تمامی ۳۸ شماره روزنامه جنگل بهعنوان جامعۀ آماری موردبررسی قرار گرفتهاند. واحد تحلیل در این پژوهش پاراگراف بوده و مفاهیم مرتبط با هویتهای ملی، دینی و قومی شناسایی و کدگذاری شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که هویت ملی با 8/88 درصد فراوانی، بیشترین توجه را در روزنامه جنگل به خود اختصاص دادهاست. مؤلفههایی مانند تأکید بر قلمرو و سرزمین، ملت ایران، حکومت و گذشتۀ باشکوه ایرانی، بیشترین سهم را در این هویت داشتهاند. هویت دینی با ۱۰ درصد فراوانی در مرتبۀ دوم قرار دارد و بیشتر بر اعتقادات و اعمال دینی تأکید شدهاست. هویت قومی با تنها ۲/۱ درصد فراوانی، کمترین توجه را دریافت کرده و بیشتر در قالب اشعار محلی گیلکی و تأکید بر سرزمین گیلان بهعنوان بخشی از ایران مطرح شدهاست. این یافتهها نشان میدهد که هدف اصلی جنبش جنگل، حفظ هویت ملی ایرانیان و استقلال ایران بوده و هویت دینی نیز بهعنوان مکمل هویت ملی، در خدمت اهداف ملی قرار گرفتهاست.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20963_366bedd7913bd649f25f24e24aec0b7e.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250927Investigation and Analysis of Industrial Modernization during Reza Shah Pahlavi Era with an Emphasis on Transportation Industry; Case Study: The Status of Passenger Automobilesبررسی و تحلیل نوسازیِ صنعتی در دوران رضاشاه پهلوی با تأکید بر صنعت حملونقل؛ مطالعۀ موردی: وضعیتِ اُتومبیلِ سواری771202096410.22034/jiiph.2025.64768.2550FAوحیدحسنپور سودرجانیدانشجوی دکتری تاریخ انقلاب اسلامی، دانشگاه اصفهان، ایران0009-0000-5843-466Xابوالحسنفیاض انوشدانشیار گروه تاریخ و ایرانشناسی، دانشگاه اصفهان، ایران0009-0005-5475-9439علی اکبرجعفریدانشیار گروه تاریخ و ایرانشناسی، دانشگاه اصفهان، ایرانJournal Article20241029<em>Development, modernization, and related issues in Iran's contemporary history have always been contentious and complex. One of the most significant and sensitive areas of these debates pertains to industrial modernization and development, which has been consistently raised since the late Qajar period as a key strategy to overcome the country’s backwardness. Reza Shah Pahlavi, recognizing the importance of this issue, prioritized the development of transportation, including the national railway and the importation of passenger automobiles, as key elements of his industrial programs. This research, employing a descriptive-analytical method, examines this topic and seeks to answer the question: What was the process of industrial development and modernization during Reza Shah Pahlavi's era, particularly in the transportation industry and the importation of passenger automobiles? The findings reveal that the approach to importing passenger automobiles during this period was state-driven, with a particular focus on Western automobiles, especially American and German models. The significant increase in passenger automobile imports, despite the numerous challenges it posed, was a response to both domestic and international conditions. These conditions not only served political objectives, such as strengthening the central government’s control over various parts of the country and reducing the influence of foreign powers, but also, from an economic-industrial perspective, contributed to the transfer of knowledge and technology for manufacturing automobiles. This set the foundation for the establishment of a domestic automotive industry during Mohammad Reza Pahlavi's reign and created demand among the urban middle class</em>.توسعه، نوسازی و مسائل مرتبط با آن در تاریخ معاصر ایران همواره مسئلهمند و مناقشهبرانگیز بودهاست. یکی از مهمترین و حساسیتبرانگیزترین این عرصهها، مسائل مربوط به نوسازی و توسعۀ صنعتی است که از اواخر دوران قاجار بهعنوان یکی از اصلیترین راههای برونرفت از عقبماندگی در کشور همواره مطرح بود. رضاشاه پهلوی نیز با تأیید این امر، توسعۀ حملونقل ازجمله راهآهن سراسری و واردات اُتومبیلِ سواری را در رئوس برنامههای صنعتی خود قرار داد. این پژوهش با روش توصیفیتحلیلی، این موضوع را مورد بررسی قرار داده و در پی پاسخگویی به این سؤال است که روند و فراز و فرودِ توسعه و نوسازیِ صنعتی در دوران رضاشاه پهلوی، با تأکید بر صنعت حملونقل و با تحلیل وضعیت اُتومبیلِ سواری چگونه بودهاست؟ یافتههای این پژوهش نشان میدهد که رویکرد به واردات اُتومبیلِ سواری در این دوره، رهیافتی دولتمحور و با نگاهی ویژه به اُتومبیلهای غربی، بهویژه خودروهای آمریکایی و آلمانی بود. آغاز گستردۀ واردات اُتومبیلِ سواری در این دوران بهرغم چالشهای فراوانی که بههمراه داشت، تابعی از شرایط داخلی و بینالمللی بود که به نظر میرسد علاوه بر اهداف سیاسی همچون تسهیل اِعمال قدرت حکومت مرکزی بر نقاط مختلف کشور و راهحلی برای رهایی از سلطۀ نیروهای خارجی، از بُعد اقتصادی-صنعتی، منجر به انتقال دانش و فناوری ساخت اُتومبیلِ سواری، شکلگیری زیرساختهای لازم برای ایجاد صنعت خودروسازی داخلی در دوران محمدرضا پهلوی و نیازآفرینی برای طبقۀ متوسط شهری شد.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20964_775c34aff8c94e014c9c1e6ba4ecf293.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250927The Concept of Law in the Second Constitutional Parliamentمفهوم قانون در مجلس دوم مشروطه1211532096510.22034/jiiph.2025.67012.2571FAفردینمرادخانیدانشیار گروه حقوق، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایرانامیراحمدیکارشناس ارشد حقوق عمومی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایرانJournal Article20250427<em>The concept of law was of great importance to intellectuals and constitutionalists, who viewed it as essential for societal reform. Representatives of the Second Constitutional Parliament discussed the concept of law in numerous sessions. The aim of this research is to examine the characteristics of law, the manner in which it is implemented, and instances of legal violations from the perspective of the representatives of that period. This study was conducted using the details of parliamentary discussions and employs a descriptive-analytical method. In this article, the characteristics of law that were of particular interest to the representatives of the Second Parliament are identified. These characteristics can be categorized into two main areas: formal and substantive. The article also addresses one of the key issues regarding law in Iran—the challenge of its implementation—and explores the solutions proposed by the representatives to address this problem. The findings of this research show that the representatives of the Parliament were highly familiar with the concept of law, had thoroughly considered its characteristics and implementation, and viewed the lack of proper implementation as a major concern.</em>مفهوم قانون در نزد روشنفکران و مشروطهخواهان از اهمیت بالایی برخوردار بود. آنها یکی از راههای اصلی اصلاح جامعۀ ایران را قانون میدانستند. نمایندگان مجلس دوم مشروطه در جلسات مجلس، در خصوص مفهوم قانون صحبت کردهاند و نکات مهمی در مورد آن بیان کردهاند. هدف این پژوهش بررسی ویژگیهای قانون، نحوۀ اجرای قانون و موارد تخطی از قانون، از منظر نمایندگان آن دوره است. این پژوهش با بهرهگیری از مشروح مذاکرات مجلس و با استفاده از روش توصیفیتحلیلی انجام شدهاست. در این مقاله، ویژگیهای قانون که موردتوجه نمایندگان مجلس دوم بود شناسایی شدهاند. این ویژگیها را میتوان به دو دستۀ شکلی و ماهوی تقسیم کرد. همچنین به یکی از مشکلات مهم قانون در ایران، یعنی اجرای آن اشاره شدهاست و اینکه نمایندگان برای رفع آن مشکل، چه راهکاری پیشنهاد میدادند. نتایج این پژوهش نشان میدهد نمایندگان مجلس آشنایی خوبی با مفهوم قانون داشتند و در مورد ویژگیها و نحوۀ اجرای قانون بسیار تأمل کرده بودند و عدم اجرای قانون دغدغۀ مهمی برای آنها بودهاست. اما عدم اجرای قانون سبب نگرانی آنها شده بود که علت آن نبود زیرساختهای لازم برای اجرای قانون بود.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20965_4d5cefbcd4dbfacd811756fac1df61d1.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250923German Jewish Physicians in Iran During Reza Shah Era: A Documentary Examination of Migration and Employmentمهاجرت و استخدام پزشکان آلمانی یهودی در ایران در دورۀ رضاشاه، به روایت اسناد و مکاتبات1551892096610.22034/jiiph.2025.64437.2544FAجوادموسوی دالینیدانشیار گروه تاریخ، دانشگاه شیراز، ایراناحمدفضلی نژاددانشیار گروه تاریخ، دانشگاه شیراز، ایرانصدراصدریانکارشناس ارشد تاریخ عمومی جهان، دانشگاه شیراز، ایرانآرشیوسفیدانشجوی دکتری تاریخ بعد از اسلام دانشگاه شیراز، ایرانJournal Article20241126<em>This study critically examines the role and initiatives of the Iranian government regarding the recruitment of German Jewish immigrant physicians during the Reza Shah era, using a comprehensive analysis of official documents and correspondence. Adopting a documentary-library methodology and a descriptive-analytical approach, the research explores both state policies and the motivations of immigrant doctors, as reflected in their petitions and communications with Iranian authorities. The findings reveal that the Iranian government actively sought to modernize its medical infrastructure by attracting foreign medical professionals. The rise of Nazism in Germany in 1933 and the subsequent unemployment of Jewish physicians created a strategic opportunity for this initiative. However, administrative inefficiencies, political apprehensions, and legal constraints significantly hindered the full integration of these medical practitioners. The study concludes that the interaction of these enabling and limiting factors resulted in a complex dynamic that both propelled and constrained the modernization of Iran’s healthcare system during this period.</em>موضوع این پژوهش بررسی نقش و اقدامات دولت ایران براساس اسناد و مکاتبات رسمی و همچنین تحلیل انگیزهها و اقدامات پزشکان مهاجر آلمانی یهودی از طریق مطالعه درخواستها و مکاتبات آنها با دولت ایران است که با تکیه بر اسناد و مکاتبات دولتی و به شیوۀ اسنادی-کتابخانهای گردآوری شده و با روش توصیفیتحلیلی موردبررسی و واکاوی قرار میگیرد. یافتۀ پژوهش حاکی از آن است که دولت ایران برای نوسازی زیرساختهای درمانی تلاشهایی برای جذب پزشکان خارجی انجام داد و عواملی مانند به قدرت رسیدن نازیسم در آلمان در سال 1312ش/1933م و بیکار شدن پزشکان یهودی، این روند را تسهیل کرد و امکان استخدام برخی از این پزشکان را برای دولت ایران فراهم ساخت. بااینحال، ناکارامدیهای اداری، نگرانیهای سیاسی و محدودیتهای قانونی، مانع بهرهبرداری کامل از این ظرفیت شدند. درنهایت، مطالعه حاضر تأکید میکند که ترکیبی از فرصتها و چالشها در این فرایند، همزمان باعث پیشرفت و محدودیت در نوسازی نظام سلامت ایران طی دوره رضاشاه شدهاست.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20966_699618ad38d8c57ddb9474626bd89a42.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X164420250927Analysis of Pending Bills and Legislative Proposals and Their Ratification Process in the Twenty-First Parliament of the National Consultative Assembly (Majles) (1963-1967)تحلیل لوایح و طرحهای معوقه و فرایند تصویب آنها در مجلس بیستویکم شورای ملی (1342-1346ش./1963-1967م.)1912202096710.22034/jiiph.2025.68013.2587FAمرتضینورائیاستاد گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان، ایرانظریفهکاظمیدکتری تاریخ، دانشگاه اصفهان، ایرانJournal Article20250707<em>Bills and legislative proposals submitted to parliament have, in many cases, been subject to cycles of delay and persistence, sometimes remaining unresolved for months or even years before ultimately being forgotten or archived. The Twenty-First Parliament was confronted with a large number of pending bills and proposals inherited from previous parliaments, all of which required review and resolution during this parliamentary term. The purpose of this study is to analyze pending bills and legislative proposals in the Twenty-First Parliament of Iran’s National Consultative Assembly, using a descriptive–analytical method. The findings indicate that, based on archival documents of the National Assembly, several bills and proposals originating in earlier parliamentary periods were transferred to the Twenty-First Parliament and placed on its legislative agenda. Most of these submissions were bills whose approval had been delayed for multiple reasons. The Twentieth Parliament lasted only two months, followed by a two-and-a-half-year interval before the formation of the Twenty-First Parliament. As a result, bills and proposals pending from the Twentieth and earlier parliaments, along with resolutions adopted during the interim period, were transferred to the Twenty-First Parliament. During the period under study, these pending bills and proposals were reintroduced into the legislative process and reviewed by parliamentary authorities as required. In addition, certain bills, including those related to land reform, capitulation, and state and provincial associations, were imposed on the National Assembly under the influence of external pressures. The prolonged intra-parliamentary approval process, combined with persistent external pressures, constituted two major factors contributing to legislative delays and the transfer of bills and proposals to subsequent parliamentary terms. Such legislative legacies were not unique to this parliament but were also evident in assemblies both before and after it.</em>لوایح و طرحهایی که در مجلس مطرح میشد، در موارد متعددی دچار سیکل معطلی و ماندگاری شده، گاهی ماهها و حتی تا سالها بعد همچنان بلاتکلیف میماند و چهبسا به فراموشی و بایگانی سپرده میشد. مجلس بیستویکم با انبوهی از لوایح و طرحهای معطل مربوط به مجالس گذشته مواجه شد که لاجرم در این دوره از مجلس باید بررسی و تعیین تکلیف میشدند. هدف این پژوهش تحلیل و بررسی لوایح و طرحهای معوقه در مجلس بیستویکم شورای ملی میباشد که به روش توصیفیتحلیلی انجام خواهد شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد براساس اسناد موجود در مجلس شورای ملی، لوایح و طرحهایی وجود دارد که از دورههای قبل از مجلس بیستویکم شورای ملی به این مجلس منتقل و در دستور کار قرارگرفته بودند. موارد ارسالی که عمدتاً لوایح هستند، دلایل متعددی برای تأخیر در روند تصویب داشتند. مجلس بیستم عمر دوماههای داشت و مجلس بیستویکم هم پس از دو سال و اندی تشکیل شد. لوایح و طرحهای معوقه از مجلس بیستم و قبل از آن و نیز مصوباتی که در دوران فترت میان دو مجلس بیستم، و بیستویکم تصویب شده بودند، به مجلس بیستویکم منتقل شدند. در دورة موردپژوهش، لوایح و طرحهای معوقه بنا به ضرورت و نیاز، توسط مسؤلان دوباره به چرخة تصویب در مجلس وارد شده و بررسی شدند. از سوی دیگر برخی از لوایح شامل اصلاحات ارضی، کاپیتولاسیون و انجمنهای ایالتی و ولایتی، تحتتأثیر فشارهای بیرونی مجلس شورای ملی به مجلس تحمیل شد. سیر طولانی پروسۀ تصویب درونمجلسی و چرخۀ معیوب فشارهای بیرون از مجلس شورای ملی، در مجموع دو دسته عوامل مهم در به تعویق افتادن تصویب لوایح و طرحها و انتقال به مجلس بیستویکم و پس از آن بود. بی شک چنین میراثی از قبل و پس از آن در مجالس مختلف رواج داشت.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_20967_707db1468c3a47764f39ee87ab96b9eb.pdf