دانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230628Collection of articles number 35مجموعه مقالات شماره 35118917323FAJournal Article20220923https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17323_6e65de961e3cca816d60910a57dfb94c.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230626Role of Poets in the Emergence and Spread of Shiite Beliefs in the Timurid Periodنقش شاعران در پیدایش و گسترش باورهای شیعی در دورۀ تیموری1351705810.22034/jiiph.2023.50285.2299FAمحمدرضابنی اسدیدانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهدطاهرهعظیم زاده طهرانیدانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهدمحمودمهدوی دامغانیدانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهدJournal Article20220208During the Timurid period (771–913 Lunar Hijri), Shiite teachings became more widely spread as a basis for the Safavids' recognition of Shiism in the next century. The Timurids' inclination towards Sufism, which is the doctrine of tolerance of their beliefs, has had a great impact on this approach, while the existence of Shiite poets has increased the growth of this phenomenon. The role of Shiite and Sunni poets in the emergence and spread of Shiite beliefs is the question of this historical research. Findings based on statistical analysis and analysis of poems of several Shiite and Sunni poets in the Timurid period identified that in this period, Shiite poets, by composing Poetical works full of Shiite beliefs, praise, and care of the Twelve Imams, observed politeness and tolerance towards Sunni beliefs and Sunni poets by composing many poems in praise of twelve imams and the minimal praise of three caliphs, having an influential role in the emergence and consolidation of Shiite beliefs and the spread of that religion. It seems that the writing of correct poetry by the Shiite elders was considered a sign of grace and lack of work in this regard, a sign of the poet's lack of skill, and it resulted in the general lack of popularity of the poems.در دورۀ تیموریان (حک 771-913ق) آموزههای شیعی بیشازپیش گسترش یافت بهطوریکه زمینهای برای رسمیت یافتن تشیع در سده بعد توسط صفویان شد. گرایش تیموریان به تصوف که آموزه تسامح از عقاید آنان بودهاست در این رویکرد تأثیر بسزایی داشتهاست. ضمن اینکه وجود شاعران شیعی به رشد این پدیده افزودهاست. نقش شاعران شیعه و سنّی در پیدایش و گسترش باورهای شیعی سؤال این پژوهش تاریخی است. یافتهها برمبنای بررسی آماری و تحلیل اشعار تعدادی از شاعران شیعه و سنّی در دورۀ تیموریان مشخص کرد: در این دوران، شاعران شیعهمذهب با سرودن دیوانهایی سرشار از باورهای شیعی، مدح و منقبت امامان دوازدهگانه، رعایت ادب و تسامح نسبت به باورهای اهل سنّت و شاعران اهل سنّت با سرودن اشعار فراوان در مدح و منقبت امامان و ستایش حداقلی خلفای سهگانه نقش مؤثری در پیدایش و تحکیم باورهای شیعه و گسترش آن مذهب داشتند. به نظر میرسد سرودن شعر در ستایش بزرگان تشیع، نشانۀ فضل، و کمکاری در این باب، نشانۀ کممایگی شاعر تلقی میشد و عدم اقبال عمومی اشعار را در پی داشت.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17058_95f55bba2ff03dc8c94130ab37a35a58.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624Education Discursive Change as Reflected in Modernist Plays (1925-1941)بازتاب تحول گفتمان آموزش در آینۀ نمایشنامهنویسی تجددگرا (۱۲۸۵-۱۳۲۰ ش.)37641705910.22034/jiiph.2023.54235.2382FAکیمیاچراغزادهکارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه لرستانتورانطولابیاستادیار دانشگاه لرستان0000-0003-2065-9104Journal Article20221125<strong> </strong>
Changing and reforming the educational system was the central concern of a range of modern thinkers of the advanced Pahlavi era, which appeared as a modernist discourse in the cultural sphere of this time. The play was one means of expressing these concerns, which, as a new type of writing, could express new concepts in a conversational and story-like format. In the current research, while analyzing the content of constitutional plays and Pahlavi's advanced period, an attempt has been made to examine the mentality of some of the modernist elites in connection with education and its relationship with the country's cultural development. An analytical examination of the content of these plays shows a change in the education discourse, a development that can be interpreted as a modernism manifestation. Criticism of the traditional attitude and introduction of new themes, a new conceptualization of “homeland”, insisting on the necessity of education for all, including adults, and emphasizing physical education alongside education, is a reflection of this discourse evolution. Also, the change in the playwriting approach of the Pahlavi period, compared to the constitutional period, was a function of the political conditions of the time, which was consistent with the policies of the Pahlavi government in the modernization field. In addition, the particular focus on the concept of a better future for the “homeland” in these plays can be seen as a reflection of the nationalism discourse of the Pahlavi era, which focused on the importance of education as a corridor for the transition to a developed and advanced country in the view of the modernists of this era.تغییر و اصلاح نظام آموزشی دغدغۀ محوری طیفی از اندیشوران متجدد دورۀ متقدم پهلوی بود که بهمثابۀ یک گفتمان تجددگرا در سپهر فرهنگی این روزگار جلوه یافت. نمایشنامه یکی از ابزارهای بیان این دغدغهها بود که بهمثابۀ یک گونۀ نوشتاری جدید قابلیت بیان مفاهیم نو را در قالبی محاورهای و داستانوار داشت. در پژوهش حاضر ضمن واکاوی محتوای نمایشنامههای مشروطه و دورۀ متقدم پهلوی کوشش شده است تا ذهنیت بخشی از نخبگان تجددگرا در پیوند با امر آموزش و نسبت آن با توسعۀ فرهنگی کشور بررسی شود. بررسی تحلیلی محتوای این نمایشنامهها از یک تحول در گفتمان آموزش حکایت دارد؛ تحولی که میتوان آن را جلوهای از تجددگرایی تفسیر کرد. نقد نگرش سنتی و عرضۀ مضامین تازه، مفهومپردازی نوآیین از «وطن»، پافشاری بر ضرورت آموزش همگانی ازجمله برای بزرگسالان و تأکید بر تربیت جسم دوشادوش آموزش بازتابی از این تحول گفتمانی است. همچنین تغییر رویکرد نمایشنامهنویسی دورۀ پهلوی در مقایسه با دورۀ مشروطه تابعی از شرایط سیاسی زمانه بود که با سیاستهای دولت پهلوی در زمینۀ نوسازی همنوایی داشت. افزون بر این، تمرکز ویژه بر مفهوم آیندۀ بهتر برای «وطن» در این نمایشنامهها را میتوان بازتابی از گفتمان ناسیونالیسم دورۀ پهلوی دانست که ناظر بر اهمیت آموزش بهمثابۀ دهلیزی برای گذار به یک کشور توسعهیافته و پیشرفته در تلقی تجددگرایان این عصر بود.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17059_25cf2e354bea7cb215700891125d2fde.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624Economic Components Affecting the Foreign Relations of Qara Qoyunlu and Aq-qoyunlu Governmentsمؤلفههای اقتصادی تأثیرگذار در روابط خارجی حکومتهای قراقویونلو و آققویونلو65901706010.22034/jiiph.2023.54931.2398FAولیدین پرستدانشیار دانشگاه تبریزمسعودشهبازیدانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه تبریزJournal Article20230118During the government formation, Qara Qoyunlu and Aq-qoyunlu always sought to manage and implement their relations with neighboring governments in such a way that they could meet their needs in various fields, including economic needs. Since the population increase and a large number of animals needed many financial sources and territory, the rulers of both governments tried to achieve some financial needs through resources outside their territories by collaboration or conflict with neighboring governments. The problem of this research is to study the way of meeting the economic needs and its impact on the foreign relations of the Qara Qoyunlu and Aq-qoyunlu governments. The research question is what effect did the economic needs have on the relations between Qara Qoyunlu and Aq-qoyunlu with the neighboring governments? The findings of the research, with a descriptive and analytical approach and relying on first-hand sources, show that, during the government formation, the rulers of both Qara Qoyunlu and Aq-qoyunlu met their financial and economic needs by obeying the superior powers, invading, looting, extortion, the development of their territories, ruling the trade routes, and earning the business interest.قراقویونلوها و آققویونلوها در دوران شکلگیری حکومت همواره در پی آن بودند تا روابط خود را با دولتهای همجوار به گونهای تنظیم و اجرا نمایند تا بتوانند نیازهای خود را در زمینههای مختلف ازجمله نیازهای اقتصادی تأمین کنند. چراکه افزایش جمعیت و دامها نیاز به سرزمین و منابع درآمد مالی بیشتری را طلب میکرد، فرمانروایان هر دو حکومت تلاش میکردند بخشی از نیازهای مالی و اقتصادی خود را از منابع خارج از قلمرو حکومتی در تعامل و یا تعارض با دولتهای همجوار تأمین کنند. بررسی نحوه تأمین این نیازهای اقتصادی و تأثیر آن در روابط خارجی حکومتهای قراقویونلو و آققویونلو مسئله این پژوهش است. اینکه نیازهای اقتصادی چه تأثیری در روابط قراقویونلوها و آققویونلوها با دولتهای همجوار داشت، سؤال این پژوهش است. یافتههای پژوهش، با رویکرد توصیفی و تحلیلی و با تکیه بر منابع دستاول نشان میدهد حاکمان قراقویونلوها و آققویونلوها در دوران شکلگیری همواره تلاش میکردند از طریق تبعیت از قدرتهای برتر و یا با تهاجم و غارت و اخذ باج و خراج و توسعۀ قلمرو ارضی و سلطه بر راههای تجاری و اخذ عواید حاصل از تجارت نیازهای مالی و اقتصادی خود را تأمین نمایند.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17060_5c0bf652f24a027f9f43aabbe9edb19b.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624Role of Poets in the Emergence and Spread of Shiite Beliefs in the Timurid Periodزمینهها و ضرورتهای مطرح شدن لایحۀ حمایت از خانواده و نقش مجالس 21 و 23 شورای ملی در تصویب آن911141706110.22034/jiiph.2023.55468.2410FAطیبهرستمیدانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه اصفهانمرتضینوراییاستاد دانشگاه اصفهاننزهتاحمدیدانشیار دانشگاه اصفهانJournal Article20230217During the Timurid period (771–913 Lunar Hijri), Shiite teachings became more widely spread as a basis for the Safavids' recognition of Shiism in the next century. The Timurids' inclination towards Sufism, which is the doctrine of tolerance of their beliefs, has had a great impact on this approach, while the existence of Shiite poets has increased the growth of this phenomenon. The role of Shiite and Sunni poets in the emergence and spread of Shiite beliefs is the question of this historical research. Findings based on statistical analysis and analysis of poems of several Shiite and Sunni poets in the Timurid period identified that in this period, Shiite poets, by composing Poetical works full of Shiite beliefs, praise, and care of the Twelve Imams, observed politeness and tolerance towards Sunni beliefs and Sunni poets by composing many poems in praise of twelve imams and the minimal praise of three caliphs, having an influential role in the emergence and consolidation of Shiite beliefs and the spread of that religion. It seems that the writing of correct poetry by the Shiite elders was considered a sign of grace and lack of work in this regard, a sign of the poet's lack of skill, and it resulted in the general lack of popularity of the poems.مطالبات زنان بهویژه در حیطۀ خانواده که از پیش از انقلاب مشروطه آغاز شده بود تا آغاز دهۀ 1340/ 1961 به نتیجهای نرسیده بود و زنان همچنان در مسائلی همچون طلاق، چندهمسری، و حضانت فاقد حقوق مناسب بودند. اگرچه در اسفند 1341/ 1963، محمدرضاشاه با اعطای حق رأی به زنان، تحولی در موقعیت اجتماعی و سیاسی آنان ایجاد کرد، اما جایگاه حقوقی آنان در نظام خانواده همچنان شکننده و لرزان بود. به دنبال تلاشهای بینتیجۀ سناتور مهرانگیز منوچهریان جهت تصویب قانون حمایت از خانواده، طولی نکشید زنان حزب «ایران نوین» دولت را ترغیب به اقدامی جهت تصویب قانون ویژهای در رابطه با حمایت از خانواده کردند و این لایحه در سال 1346/ 1967 به تصویب رسید، اما کم و کاستیهای آن باعث شد در سال 1353/ 1974 یک لایحۀ اصلاحی در مجلس به تصویب برسد که حاوی شرایط بهتری برای زنان شد. پژوهش حاضر ضمن بررسی زمینهها و ضرورتهای مطرح شدن لایحۀ حمایت از خانواده، در تلاش است با تکیه بر مشروح مذاکرات مجلس، به این پرسش پاسخ دهد که مجالس 21 و 23 چه نقشی در تصویب لوایح حمایت از خانواده داشتند. یافتههای تحقیق نشان میدهد نمایندگان حاضر در این مجالس به گونهای مستقل و جدی این لوایح را مورد بررسی قرار داده، به چالش کشیده و نشان دادند که نقش آنان صرفاً تأیید صرف لوایح دولتی نیست، بهطوریکه وزارت دادگستری ناچار به تغییراتی در برخی مواد آنها شد.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17061_795c07662c93fa480c714c313dd0ee4a.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624Examining the Reasons for the Formation of the
Mughan Councilبازاندیشی در علل و زمینههای تشکیل شورای مغان1151381706310.22034/jiiph.2023.55086.2401FAعلیسالاری شادیدانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،نیرهدلیردانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20230124During the reign of Nader Shah Afshar, one of the most notable events was the Mughan Council, which is believed to have altered the monarchy. Nader Shah, however, had many objectives, including securing the monarchy for his lineage, distancing himself from the nobles and clan leaders who supported the Safavid dynasty, modernizing internal affairs and taking a particular political and religious stance toward it, forging new alliances, and settling the long-standing dispute with the Ottoman empire. The participation of some of the people in the Mughan Council who were invited for consultation was another crucial factor. The Mughan Council has so many complex issues that its sheer volume obscures its main problem. Why did Nader Shah form the Mughan Council, and what was its primary purpose? What was the need to establish it? Conducting it first was to transfer Safavid's sovereignty to Nader. The historical facts, the process of acquiring power, the unusual circumstance, and the matters brought up before the Mughan Council are irreconcilable with this notion. This process has involved a more significant issue. Nader Shah aimed to expand his territory beyond the Safavid domain, which had a predominantly Sunni population. He also redefined the regulation of internal and external power relations, leading to establishment of the Mughan Council through a complex set of interrelated issues.شورای مغان یکی از مشهورترین وقایع دورۀ نادری بود که بیشتر تصور شده برای تغییر سلطنت رقم خورد. اما در پشت صحنه، نادر اهداف چندگانهای ازجمله موروثی شدن سلطنت در خاندان او، عدم حمایت بزرگان و رؤسای طوایف از خاندان صفوی، تنظیم مناسبات داخلی با توجه به شرایط جدید و اتخاذ رویکرد سیاسی و مذهبی خاصی در قبال آن، مناسبات جدید و حل اختلاف قدیمی با حکومت عثمانی داشت. نکتۀ مهم دیگر دعوت و حضور بخشهایی از مردم در شورای مغان بود که در ظاهر امر برای کسب مشورت فراخوانده شدند. تعدد و تکثر موارد مطرح و درهمتنیده در شورای مغان، به حدی است که مسئله کانونی و محوری آن در پرده ابهام قرار دارد. چرا نادر شورای مغان را تشکیل داد و غرض اصلی از برگزاری و نیز لزوم آن، چه بود؟ شاید در وهلۀ نخست همانگونه که مکرر گفتهاند هدف از برگزاری آن، انتقال حاکمیت از صفویه به نادر بود. این ادعا با قراین و شواهد تاریخی و رویه قدرتگیری و موقعیت نادر و موارد مطرحشده در شورای مغان سازگاری ندارد، بلکه به نظر میرسد موضوع مهمتری در این فرایند دخیل بود. ازجمله نادر به قلمرو وسیعتری میاندیشید که با قلمرو صفویه متفاوت و بسیار وسیعتر از آن، و ازنظر جمعیتی، بیشتر اهل سنت بودند. از دیگر سو، برگزاری آن در راستای تلاش نادر برای بازتعریفی جدید از تنظیم مناسبات پیچیدۀ قدرت داخلی و خارجی بود که درنهایت با عوامل دیگر، مجموعهای درهمتنیده ایجاد کرد که او را به تشکیل شورای مغان سوق داد.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17063_ea418b05af25256417cdd7f32627fa29.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624The outlin and reasons of the transformation of the Iranian Shia Ulamas ‘s notion from Ma’mouleh to constitution monarchyزمینهها و علل تحول اندیشه علمای شیعه ایران عصر قاجار از «سلطنت معموله» به «سلطنت مشروطه»1391681706610.22034/jiiph.2023.54344.2386FAحسینشیرمحمدیدانشجوی دکتری تاریخ تشیع دانشگاه اصفهانمصطفیپیرمرادیاندانشیار دانشگاه اصفهانحسینعزیزیاستادیار دانشگاه اصفهانJournal Article20221204<strong> </strong><br />With the rise of the Safavid government, Shiite scholars had to theorize this institution of monarchy in political jurisprudence. However, the lack of an exemplar and the inconsistency of the model of monarchy with some theological thoughts of Shiites was considered a challenge in this practice. Eventually, by maintaining the theological foundations, believing that any type of government in the occultation era is usurped, they compromisingly came to terms with the monarchy concept and considered it necessary. In this model, the Sultan, a divine gift, was at the head of the society and should never be disobeyed. Although during the constitutional period, some scholars were in favor of the continuation of this idea, some Shiite jurists considered some of the components of the Ma'mouleh monarchy to be the source of Iran's economic and political crises. They proposed a law-bound sultan in their written works and statements, which openly challenged some of the components of the Ma'mouleh monarchy. This article, with a descriptive-analytical method and based on library sources, especially the political treatises of Iranian scholars, aims to answer the question "What factors have caused the change in the discursive approach of Shia scholars regarding the monarchy?". First, the discourse of the Ma'mouleh monarchy with its components and also the background of thinkers' interest in this discourse is analyzed. Then the discourse of constitutional monarchy along with its components is dissected. Since the turning of the discourse requires the weakening of the previous discourse and the existence of an alternative discourse in the second stage, in the end, the change of the economic context and the inefficiency of the Ma'mouleh monarchy and the flaw in this discourse is explained, and also the simultaneousness of this flaw which is accompanied by the existence of alternative governance, that is the conditional monarchy is discussed. Therefore, these two data together include the reasons and factors of this discursive turn of the leading scholars. This change of discourse was therefore important for the leading scholars, which was a necessary introduction to the fundamental reforms of the government in Iran.بعد از روی کار آمدن دولت صفویه، علمای شیعه میبایست این نهاد نوظهور را در فقه سیاسی تئوریزه میکردند. لیکن فقدان الگو، و مباینت الگوی سلطنت با برخی اندیشههای کلامی شیعیان، چالشی در این مسیر به حساب میآمد. اما نهایتاً ایشان با حفظ بنیادهای کلامی، مبنی بر غاصب شمردن هر نوع حکومتی در عصر غیبت، با تسامح، با الگوی سلطنت کنار آمدند، و نهاد سلطنت را بهعنوان پدیدهای ضروری در عصر غیبت پذیرفتند. در این الگو، سلطان، عطیهای الهی در رأس جامعه بود که مردم باید از نافرمانی او احتراز جویند. هرچند در دورۀ مشروطیت، برخی علما تداوم این اندیشه را خواستار بودند، لیکن برخی فقهای شیعه برخی از مؤلفههای سلطنت معموله را منشأ بحرانهای اقتصادی و سیاسی ایران ارزیابی مینمودند. ایشان در آثار مکتوب و بیانات خود، سلطان مقید به قانون را پیشنهاد میکردند که آشکارا برخی از مؤلفههای سلطنت معموله را به چالش میکشید. این مقاله بر آن است با روش توصیفیتحلیلی و برپایه منابع کتابخانهای، بهخصوص رسائل سیاسی علمای ایران، به این سؤال پاسخ دهد که چه عواملی تغییر رویکرد گفتمانی علمای شیعه در باب سلطنت را به وجود آورده است. در ابتدا گفتمان سلطنت معموله را با مؤلفههایش و نیز زمینه اقبال اندیشمندان به این گفتمان را بررسی و سپس گفتمان سلطنت مشروطه را به همراه مؤلفههایش غوررسی نمودهایم. ازآنجاکه چرخش گفتمانی محتاج تضعیف گفتمان پیشین و در مرحله دوم وجود گفتمان بدیل است، در انتها تغییر بافت اقتصادی و بهتبع آن ناکارآمدی سلطنت معموله و خدشه در این گفتمان را تبیین نموده و توضیح دادهایم همزمانی این خدشه، با وجود یک بدیل حکمرانی، یعنی سلطنت مشروطه همراه بوده است. لذا این دو دست در دست هم داده، دلایل و عوامل این چرخش گفتمانی علمای پیشرو را شامل میشود. این تغییر گفتمان ازاینرو برای علمای پیشرو مهم بود که مقدمهای لازم برای اصلاحات بنیادین دولت در ایران بوده است.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17066_3a69fed14dcdcc486e6acfd1559d8f89.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X143520230624The History of the Ideas of “Absence” and “Presence” in the Khafīfīyya Order in ShirazThe History of the Ideas of “Absence” and “Presence” in the Khafīfīyya Order in Shiraz1691891706710.22034/jiiph.2023.52504.2346FAسیدمحمدهادیگرامیاستادیار، پژوهشگاه علوم انسانی، تهران،محبوبهحامیکارشناسی ارشد تاریخ اسلام دانشگاه الزهرا، تهران،Journal Article20220714The Khafīfīyya Order is attributed to Ibn Khafīf, Sūfī of the fourth century AH (882/982) who lived and died in Shiraz. Absence (ghaybah) and Presence (ḥoḍūr) are basic ideas in the Ibn Khafīf's school and there is nothing left but brief statement of this attribution to Ibn Khafīf, the founder of the Khafīfīyya Order which has been briefly mentioned in the sources. Since no independent research has been done on Ibn Khafīf's social approaches, the main concern of this article is to examine the reason for the importance of the mentioned ideas in Ibn Khafīf's thought and how its meaning is inferred in this way. In this research, using Chandler's semiotic approach, the ideas of "absence/ presence" upon this method will be investigated. The results of this study show that IbThe Khafīfīyya Order is attributed to Ibn Khafīf, Sūfī of the fourth century AH (882/982) who lived in Shiraz. The concepts of Absence (<em>ghaybah</em>) and Presence (<em>ḥoḍūr</em>) are central ideas in Ibn Khafīf's school. However, the existing literature provides only a brief mention of this attribution to Ibn Khafīf, the founder of the Khafīfīyya Order. Given the lack of in-depth study on Ibn Khafīf's social approaches, this article seeks to elucidate the significance of mentioned ideas within Ibn Khafīf's intellectual framework and expound on the interpretation of their meanings. This research adopts Chandler's semiotic approach to delve into the ideas of "absence and presence" within context. The findings of this study reveal that Ibn Khafīf endeavored to show isolation and seclusion as different and sometimes even contradictory acts of abstinent (<em>tark</em>) from worldly matters.n Khafīf tried to show isolation and seclusion as different and even contradictory acts of abstinent (tark) from the world.The Khafīfīyya Order is attributed to Ibn Khafīf, Sūfī of the fourth century AH (882/982) who lived in Shiraz. The concepts of Absence (<em>ghaybah</em>) and Presence (<em>ḥoḍūr</em>) are central ideas in Ibn Khafīf's school. However, the existing literature provides only a brief mention of this attribution to Ibn Khafīf, the founder of the Khafīfīyya Order. Given the lack of in-depth study on Ibn Khafīf's social approaches, this article seeks to elucidate the significance of mentioned ideas within Ibn Khafīf's intellectual framework and expound on the interpretation of their meanings. This research adopts Chandler's semiotic approach to delve into the ideas of "absence and presence" within context. The findings of this study reveal that Ibn Khafīf endeavored to show isolation and seclusion as different and sometimes even contradictory acts of abstinent (<em>tark</em>) from worldly matters.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_17067_9a093b8c3f898a3922bf717991cd402a.pdf