دانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221Total Articles no.19مجموعه ی مقالات شماره 25123112820FAJournal Article20200320Total Articles no.19مجموعه ی مقالات شماره 25https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12820_b55c8a9654aee1aad777b35a608a4a89.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221The Causes and Factors of Azod-Al-Dawla’s Approach to Zaheri Religion (338-338 AH)علل و عوامل رویکرد عضدالدوله به مذهب ظاهریه (338- 372 ق)1211260210.22034/jiiph.2020.12602FAمحمدرضائیاستادیاردانشگاه شهید مدنی آذربایجانJournal Article20200419At the time of Azod al-Dawla (323-372 AD), Zaheri Religion was reached its growth and development. As a result, mufties and followers of the religion were assigned as the leader of many Divans (courts), especially the court of justice. However, there has not been an outstanding reflection of the government's intentions in this approach among the sources, several factors and components such as political, social, and religious issues have had impact on this approach. Characteristics of Zaheri Religion, particularly, minimalism and opposition to the principles of Hanafi jurisprudence as the official religion of the caliphate (government) and the majority of Sunnis, minimalism, the lack of spreading the religious law and secularism that are correspondent with the needs and religious policies of the state, are more influencing factors in this approach rather than the other religions of Sunnis. The present study is a descriptive-analytic one. It exploits library resources to study the causes of the government's approach to Zaheri religion.در دورۀ حکومت عضدالدوله (338-372 ق) مذهب ظاهری به اوج رشد و اعتلای خود رسید و فقهای این مذهب در رأس برخی دیوانها بهویژه دیوان قضا قرار گرفتند. گسترش مذهب ظاهری معلول شرایط خاص این دورۀ تاریخی و اهداف سیاسی حکومت بوده است. نیات حکومت از این رویکرد بازتاب چندانی در منابع نیافته ولی عوامل و مؤلفههای چندی در قالب مسائل سیاسی، اجتماعی و مذهبی در این روند اثرگذار بوده است. پژوهش حاضر با روش توصیفیتحلیلی و بهرهگیری از منابع کتابخانهای در پی مطالعۀ علل توجه حکومت به مذهب ظاهری است. به نظر میرسد ویژگیهای فقه ظاهری مانند کمینهگرایی، عدم گسترش قوانین شرعی، عرفگرایی و مخالفت ایشان با برخی مبادی فقه حنفی بهعنوان مذهب رسمی دستگاه خلافت و اکثریت اهل سنت که با نیازها و سیاست مذهبی حکومت همخوانی بیشتری داشته، در این روند تأثیرگذار بوده است. مهمترین دستاورد پژوهش حاضر شناخت علایق سیاسی حکام آلبویه در رویکرد مذهبی، با وجود رواداری است.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12602_d8f426ace7dcfa8dbd771781280c7098.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221The Impact of Reza Shah's Nationalist and Centralist Policy on the Educational Status of Religious Minority Schoolsتأثیر سیاست ملیگرایی و تمرکزگرایی رضاشاه بر وضعیت آموزشی مدارس اقلیتهای دینی23521260310.22034/jiiph.2020.12603FAآمنهشاهمرادیکارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه تهرانداریوشرحمانیاندانشیار دانشگاه تهرانJournal Article20190414During Reza Shah's reign, the policies of centralization, authoritarian modernity, and national unity led to reforms in the field of education. This period is considered as an important period in the history of Iran due to the efforts leading the society towards modern education in the shadow of nationalism and centralism. The present article seeks to answer this question, "What effects did the nationalist and centralist policies of Reza Shah era have on the situation of schools of religious minorities (Armenians, Zoroastrians and Jews)?" This work implemented a descriptive-analytical method and relied on the available documents. At that time, religious minority schools were affected by these two policies. In some educational programs, schools activities were not in line with the new educational policy, and there was resistance from the minority community, which challenged the schools. The findings of this study show that education among religious minorities was affected by the new changes in terms of Persian language teaching, curriculum, school names, holidays and extracurricular activities. The closure for some schools was permanent and their students merged into public schools, and for some schools, it was temporary (one or more months) until they were required to implement the ministry programs. The reason for their resistance to the new educational policy was the tendency towards educational independence and the fear of losing their identity, and the consequence was the relative control of the government and the dissatisfaction of the minorities with the rule of the time.در دوران رضاشاه، سیاستهای تمرکز، تجدد آمرانه و وحدت ملی منجر به اصلاحاتی در زمینۀ آموزش شد. این دوران به دلیل تلاش برای هدایت جامعه بهسوی آموزش نوین در سایۀ ملیگرایی و تمرکزگرایی از بُعد آموزشوپرورش، دوران مهمی در تاریخ ایران محسوب میشود. مقالۀ حاضر درصدد است با روش توصیفیتحلیلی و با تکیه بر اسناد به این پرسش پاسخ دهد که سیاست ملیگرایی و تمرکزگرایی دوران رضاشاه چه تأثیری بر وضعیت مدارس اقلیتهای دینی (ارمنیان، زرتشتیان و یهودیان) گذاشت. در این برهه، مدارس اقلیتهای دینی تحت تأثیر این دو سیاست قرار گرفتند. در برخی برنامههای آموزشی فعالیتهای مدارس همسو با سیاست آموزشی جدید نبود و در مقابل آن مقاومتهایی از طرف جامعه اقلیتها صورت گرفت که مدارس آنان را با چالشهایی روبرو ساخت. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که آموزش در میان اقلیتهای دینی از جهت تدریس زبان فارسی، مواد درسی، نام آموزشگاهها، تعطیلات و فوقبرنامه تحت تأثیر تغییرات جدید قرار گرفت. تعطیلی برای بعضی مدارس، دائمی و دانشآموزان آنان در مدارس دولتی ادغام شد و برای برخی مدارس، موقت (یک یا چند ماه) و تا زمان الزام آنان به اجرای برنامههای وزارتی بود. دلیل مقاومت آنان در برابر سیاست جدید آموزشی گرایش به استقلال آموزشی و نگرانی بهخاطر از دست دادن هویتشان بود و پیامد آن نظارت نسبی دولت و نارضایتی اقلیتها از حاکمیت وقت بود.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12603_f5a04cd24e2990cd013cdaac852561a6.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221Challenges of Iranian Sovereignty in the Caspian Sea after the Conclusion of the Russo-Persian Treaty of Friendship (1921 AD) (1300-1304چالشهای حاکمیتی ایران در دریای کاسپین پس از انعقاد عهدنامه مودت 1921م ایران و شوروی (1300 تا 1304)53871260410.22034/jiiph.2020.12604FAسیدحسنشجاعی دیوکلائیاستادیار دانشگاه مازندرانمحمدحسنپورقنبردکتری تاریخ دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20190616After the establishment of the Tsarist regime in Russia, Iranian rule in the Caspian Sea was gradually challenged. Challenges of Iranian sovereignty in the Caspian Sea during the Qajar period, after two periods of war with Russia and the conclusion of the Golestan and Turkmenchay treaties led to the deprivation of Iranian sovereignty in this sea. In such circumstances, the conclusion of the Russo-Persian Treaty of Friendship (1921 AD) raised hopes of restoring Iranian sovereignty in the Caspian Sea. The present study, relying on the systemic theory of International Politics by Kenneth Waltz and using the method of historical research and examining the archival documents, seeks to answer this question, “What challenges were faced by the sovereignty of Iran in the Caspian Sea in the years 1300 to 1304, after the conclusion of the Russo-Persian Treaty of Friendship (1921 AD)? The research findings show that contrary to the provisions of the Friendship Treaty, the sovereignty of Iran in the Caspian Sea in the years 1300 to 1304 faced serious economic and political challenges by the Soviet government, the same as what happened in the Tsarist rule. The spread of smuggling with the support of the Soviet government, disruption of trade and the periodic rise in the prices of exported and imported goods, economic challenges and the spread of insecurity and a sense of fear, violation of the national sovereignty and territorial integrity, interference in Iran's internal and political affairs and finally supporting and inciting divergent forces against the central government were among the political challenges faced by the Iran rule in the Caspian Sea from the years 1300 to 1304.پس از استقرار رژیم تزاری در روسیه حاکمیت ایران در دریای کاسپین دچار چالش تدریجی شد. چالشهای حاکمیتی ایران در دریای کاسپین در دوران قاجار پس از دو دوره جنگ با روسیه و انعقاد عهدنامههای گلستان و ترکمانچای به سلب حاکمیت ایران در این دریا انجامید. در چنین شرایطی انعقاد عهدنامه مودت1921م. ایران و شوروی، امید به احیای حاکمیت ایران در دریای کاسپین را ایجاد کرد. بر این اساس، پژوهش پیش رو درصدد است با اتکا بر نظریه سیستمی سیاست بینالملل کنت والتز و استفاده از روش تحقیق تاریخی و بهکارگیری اسناد و مدارک آرشیوی به این پرسش پاسخ دهد که حاکمیت ایران در دریای کاسپین پس از انعقاد عهدنامه مودت1921م. ایران و شوروی با چه چالشهایی در سالهای 1300 تا 1304ش. مواجه بود؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که برخلاف مفاد عهدنامه مودت، حاکمیت ایران در دریای کاسپین توسط حکومت شوروی در سالهای 1300 تا 1304ش. همانند دوران حاکمیت تزاری با چالشهای جدی اقتصادی و سیاسی مواجه شد. رواج قاچاق کالا با حمایت حکومت شوروی، اخلال در امر تجارت و گرانی ادواری قیمت کالاهای صادراتی و وارداتی، چالشهای اقتصادی و شیوع ناامنی و ایجاد حس ترس، نقض حاکمیت ملی و تمامیت ارضی، دخالت در امور داخلی و سیاسی ایران و درنهایت حمایت و تحریک نیروهای واگرا در مقابل حکومت مرکزی چالشهای سیاسی حاکمیت ایران در دریای کاسپین طی سالهای 1300 تا 1304ش. بود.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12604_21a3cb8ceb1b5f4e6a967498bf5d6ba8.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221The Thought and Policy of Urban Planning of Reza Shah Period and its Effect on the Physical Developments of Tabrizاندیشه و سیاست شهرسازی دورۀ رضاشاه و تأثیر آن بر تحولات کالبدی تبریز891211260510.22034/jiiph.2020.12605FAعباسقدیمی قیداریدانشیار دانشگاه تبریزرضامحمدیدانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه تبریز،Journal Article20191111With the failure of constitutionalism, the Iranian modernist movement consented to Reza Shahi's quasi-modern powerful government. The roots of urban planning thinking in the era of Reza Shah were based on modern Western thought and disregard for the enduring culture and traditions of the Iranian city. Reza Shah, in the role of the developer "Faust", took a step towards modernization by comparing the unsettled situation of Iran and developed countries with imitative institutions. In fact, what satisfied the king was the development of the superstructure of cities in creating spaces such as streets, squares, as well as educational, health and industrial centers. The most prominent feature of urban planning during the Reza Shah period was the direct intervention of the government in the way of changing and developing the physical urban system. This was due to the construction of a powerful power in the political system of the Pahlavi government. The municipality law passed in 1309 was a weak law in terms of people's participation in the city administration compared to the previous law that was approved in the first constitutional parliament. Urban renovation projects were implemented with the directives of the Ministry of Interior and influenced by the way Tehran was renovated. Urban renewal plans were intertwined with concepts such as cruciform streets, nineteenth-century European pattern, zoning, and the depiction of ancient texture. The main claim of this research is based on the physical changes of Tabriz, according to which, the side streets of Mehranrood (Chaee square), Tarbiyat, Pahlavi, Ferdowsi, Shahbakhti, Khaghani and also Golestan garden, municipal building, Shahgoli development, squares, hotel and cinema were built. Relying on first-hand sources, historical publications and documents, and using a descriptive-explanatory method, this article examines the intellectual foundation of the urban planning program of Reza Shah's era and analyzes the physical developments of Tabriz.جنبش تجددخواهی ایران با ناکامی مشروطیت، به حکومت مقتدر شبهمدرنِ رضاشاهی رضایت داد. ریشۀ تفکر شهرسازی در عصر رضاشاه بر بنیاد اندیشۀ مدرن غربی و بیتوجهی به فرهنگ و سُنَن پایدار شهر ایرانی استوار بود. رضاشاه در نقش «فاوست» توسعهگر، با مقایسۀ اوضاع نابسامانِ ایران و ممالک پیشرفته با نهادسازیهای مقلدانه قدم در راه مدرنیزاسیون گذاشت. درحقیقت آنچه رضایت پادشاه را فراهم کرد توسعۀ روبنایی شهرها در ایجاد فضاهایی چون خیابان، میادین، مراکز آموزشی، بهداشتی و صنعتی بود. بارزترین ویژگی شهرسازی دورۀ رضاشاه، دخالت مستقیم دولت در نحوۀ تغییر و توسعۀ نظام کالبدی شهری بود. این امر ناشی از ساختِ قدرت مقتدر در نظام سیاسی حکومت پهلوی بود. قانون بلدیه مصوب 1309ش در مقایسه با قانون پیشین که در مجلس اول مشروطه تصویب شده بود ازنظر مشارکت مردم در ادارۀ شهر، قانونی ضعیف به شمار میآید. طرحهای نوسازی شهری با بخشنامههای وزارت داخله و متأثر از نحوۀ نوسازی تهران به اجرا درآمد. برنامههای نوسازی شهری با مفاهیمی چون خیابانهای صلیبی، الگوی قرن نوزدهم اروپا، منطقهبندی و فرسودهانگاری بافت کهن درهم آمیخته شد. مدعای اصلی پژوهش بر تغییرات کالبدی تبریز استوار است که بر اساس آن، خیابانهای جانبی مهرانرود (میدانچائی)، تربیت، پهلوی، فردوسی، شاهبختی، خاقانی و همچنین باغ گلستان، ساختمان شهرداری، توسعه شاهگولی، میدانها (فلکه)، هتل و سینما احداث شدند. این مقاله با تکیه بر منابع دست اول، نشریات و اسناد تاریخی و به روش توصیفیتبیینی، بنیادِ فکری برنامۀ شهرسازی ایرانِ عصرِ رضاشاه و تحولات فیزیکی شهر تبریز را بررسی و تحلیل میکند.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12605_e99440c509dab53133575965bf11bf81.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221A Study of the Growing Phenomenon of Waiting and Salvationism (Mahdism) in the Age of Ilkhansبررسی پدیدۀ روبهرشد انتظار و منجیگرایی(مهدویت) در عصر ایلخانان1231471260610.22034/jiiph.2020.12606FAعلیرضاکریمیدانشیار دانشگاه تبریزکبریجعفرزادهکارشناسی ارشد تاریخ تشیع دانشگاه تبریزJournal Article20200404Belief in the advent of the Imam Zaman (AS) is one of the basic pillars of the Imami Shiite religion that has flowed throughout the history of Islam and Shiism. During the Mongol domination and the establishment of the Ilkhanid government in Iran, the issue of Mahdism grew significantly. The presence of alien elements who had non-Islamic religion and their domination of the Islamic society and country caused sedition and corruption, chaos, wars, tax increases and chaos. In such circumstances, the people felt more than ever the need for a reformer who would put an end to all oppression and tyranny with his arrival. In this period, expectation and saviorism penetrated the ideas and thoughts of the people (Shiites) and even non-Shiites, more than any other age. In some cities, people went to the city gates every day waiting for a savior and waited for the absent Imam . In this study, the causes of the emergence and growth of the idea of saviorism and Mahdism and their consequences, including the use of the idea of saviorism by the insurgents have been studied in a descriptive and analytical manner.اعتقاد به ظهور امامزمان،یکی از ارکان اساسی مذهب تشیع امامی است که در طول تاریخ اسلام و تشیع جریان داشته است. در دوره تسلط مغولان و تأسیس حکومت ایلخانی در ایران مسئله منجیگرایی (مهدویت) رشد بسزایی یافت. حضور عناصر بیگانه با مذهب غیراسلامی و مسلط شدن بر جامعه و مملکت اسلامی باعث بروز، فتنه و فساد، هرجومرج، بروز جنگها، افزایش مالیاتها و آشفتگی اوضاع شد. در چنین شرایطی، مردم بیش از هر زمان دیگری، احساس نیاز به مصلحی را داشتند که با آمدنش به تمامی ظلم و جورها پایان بخشد. در این دوره، انتظار و منجیگرایی، بیش از عصرهای دیگر در عقاید و افکارمردم (شیعیان) و حتی غیرشیعیان رسوخ کرد. بهطوریکه در برخی از شهرها هر روز مردم به انتظار منجی به دروازۀ شهرها میرفتند و به انتظار امام غایب مینشستند. در این پژوهش علل پیدایش و رشد اندیشۀ منجیگرایی و مهدویت و پیامدهای آن ازجمله بهرهبرداری قیامکنندگان از اندیشۀ منجیگرایی به روش توصیفیتحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12606_f8f3d1218d6449ad7e6ef3d1c0047754.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221Rasoul Zadeh and the Religion of Islam
(An Analysis of the Position of Islam in the Political Thought and Action of Mohammad Amin Rasoul Zadeh)رسولزاده و دین اسلام (تحلیلی بر جایگاه دین اسلام در اندیشه و عملِ سیاسی محمدامین رسولزاده)1491731260710.22034/jiiph.2020.12607FAمحمد مهدیمرادی خلجدانشیار دانشگاه شیرازفرهادنوبختکارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه شیراز.Journal Article20190527This article, which aims to examine the political thought and action of Mohammad Amin Rasoul Zadeh in the field of Islam, seeks to answer the questions of “What place did Islam have in the thought of Mohammad Amin Rasoulzadeh?”, and “What are the most important features of Rasoul Zadeh's political behavior in the field of Islam?” Findings show that although Rasoul Zadeh emphasized on the role and importance of Islam in the human personal and social life, but the political and social conditions of the Caucasus and his mental assumptions such as being influenced by the intellectuals of his time, caused him to use Islam for his own political and nationalist goals. He used the oppression and colonialism of Tsarism against the Muslims of Russia and the Caucasus for his own political goals and aspirations, and spared no effort to reconcile Islam with the socialist and nationalist ideas. He had a nationalist interpretation of the issue of Islamic unity. The research method in this paper is descriptive-analytical using the works of Mohammad Amin Rasoul Zadeh and the available historical documents.این مقاله که با هدف بررسی اندیشه و عملِ سیاسی محمدامین رسولزاده در عرصۀ دین اسلام انجام شده است، در صدد است به این سوالات پاسخ دهد که دین اسلام چه جایگاهی در اندیشۀ محمدامین رسولزاده داشته است؟ و مهمترین شاخصههای رفتار سیاسی رسولزاده در عرصۀ دین اسلام کداماند؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که رسولزاده با وجود اینکه بر نقش و اهمیت دین اسلام در زندگی شخصی و اجتماعی انسان تأکید داشت، اما شرایط سیاسی و اجتماعی قفقاز و نیز برخی پیشفرضهای ذهنی مانند تأثیرپذیری از روشنفکران عصر خود، باعث شد که وی از دین اسلام در راستای اهداف سیاسی و ناسیونالیستی خود نیز بهره جوید. او از ظلم و استعمار تزاریسم علیه مسلمانان روسیه و قفقاز در راستای اهداف و آمال سیاسی خود استفاده نموده و از هیچ کوششی در راستای تطبیق اسلام با اندیشههای سوسیالیستی و ناسیونالیستی و نیز تفسیر ناسیونالیستی از مسئله اتحاد اسلام فروگذار نمیکرد. روش پژوهش دراین نوشتار، توصیفیتحلیلی با تکیه بر آثار محمدامین رسولزاده و اسناد تاریخی است.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12607_eb9c41b2da3639abd5938e2e2eddc761.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221Performance of Iranian Women's Organization: A Case Study of Bushehr Province (1345-1357)عملکرد سازمان زنان ایران: مطالعه موردی استان بوشهر (1345 – 1357ش.)1752001260810.22034/jiiph.2020.12608FAالهامملک زادهاستادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیطیبهادریسیکارشناس ارشد تاریخ مطالعات خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس بوشهرفاطمهحسین پورکارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20190316Simultaneous with the Constitutional Revolution, the lack of women's participation in the official politics and the growing presence of Iranian women in society, especially cultural, political and party activities, can be seen. The efforts of women with the policies of the Pahlavi period and the Iranian Women's Organization continued to play a direct role until the Islamic Revolution. The subject of the present article is the performance of the Women's Organization in Bushehr (1345-1357). The presence of socially active women and working women, especially the cultural strata of society, created a variety of formal spaces for the women's activities. By joining this organization, as their social and cultural duties, they considered various civic activities such as: caring for the deprived and the poor, visiting the sick, and trying to spread cultural activities, especially in the field of literacy and academia. The instructions and goals of the Women's Organization in Iran were determined in the center and communicated to different cities. The main question of the research is, "What role the Bushehri women and especially the Bushehr branch of the Women's Organization play in the activities and performance of the Iranian Women's Organization, during the period of Mohammad Reza Shah Pahlavi?" The research hypothesis is, Bushehri women who were members of the Iranian Women's Organization, despite the obstacles and difficult local conditions, provided the necessary conditions for the women in the region to move out of social, political and especially cultural isolation and also provided various social services in Bushehr during the reign of Mohammad Reza Shah Pahlavi. The present study implements a descriptive-analytical method using the archival documents and library resources to answer the research question.همزمان با انقلاب مشروطه، فقدان مشارکت زنان در صحنۀ سیاست رسمی و حضور فزایندۀ زن ایرانی در جامعه، بهویژه فعالیتهای فرهنگی، سیاسی و حزبی قابلمشاهده است. تلاش زنان با سیاستهای دورۀ پهلوی و سازمان زنان ایران به نقشآفرینی مستقیم آنها تا انقلاب اسلامی ادامه داشت. موضوع مقالۀ حاضر عملکرد سازمان زنان در بوشهر (1345-1357ش) است. حضور بانوان فعال اجتماعی و زنان شاغل، بهویژه قشر فرهنگی جامعه، فضاهای متنوع رسمی برای فعالیت زنان را به دنبال داشت. آنها با عضویت در این سازمان، اقدامات مدنی مختلفی چون رسیدگی به محرومان و بینوایان و عیادت از بیماران، تلاش برای اشاعۀ فعالیتهای فرهنگی، بهخصوص در حوزۀ سوادآموزی و عرصۀ دانشگاهی را در حوزۀ وظایف اجتماعی و فرهنگی خود به شمار میآوردند. دستورالعمل و اهداف کلان سازمان زنان در ایران در مرکز تعیین و به شهرهای مختلف ابلاغ میشد. سؤال اصلی پژوهش عبارت است از اینکه زنان بوشهری و بهویژه سازمان زنان شعبه بوشهر در دورۀ محمدرضا شاهپهلوی چه سهمی در فعالیت و عملکرد سازمان زنان ایران داشتهاند؟ فرضیه پژوهش هم اینکه که زنان بوشهری عضو سازمان زنان ایران، علیرغم موانع و شرایط سخت بومی، شرایط لازم برونرفت زنان منطقه از انزوای اجتماعی، سیاسی و بهویژه در زمینۀ فرهنگی را فراهم و مصدر خدمات اجتماعی مختلفی در بوشهر در دوره محمدرضا شاهپهلوی شدند. پژوهش حاضر با روش توصیفیتحلیلی با بهرهگیری از مطالعۀ اسناد آرشیوی، همراه با مطالعۀ منابع کتابخانهای جهت تحلیل و تبیین یافتههای پژوهش خواهد بود.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12608_f158a91389ad5d2ad8653f92c878bc7e.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام2251757X112520201221An Analysis of the Process of Minting the Phrase, "Ali Waliullah" on the Coins of the Bavandians of Kayusiyyaتحلیلی بر روند ضرب عبارت «علیولیالله» بر سکههای باوندیان کیوسیه2012311260910.22034/jiiph.2020.12609FAلیدامودتاستادیار دانشگاه شهید چمران اهوازJournal Article20200512The Bavandian dynasty is one of the most important dynasties ruling Tabarestan. They ruled for more than seven centuries at their headquarters in Shahriarkuh. During this period, this dynasty was divided into the branches of Kayusiyya, Ispahbadhiyya and Kinkhwariyya. One of the most important actions of the first branch of the Bavandians, i.e. Kayusiyya, was the minting of the phrase "Ali Waliullah" on their coins. Therefore, the main issue in this study is to investigate the causes and factors of multiplication of the phrase "Ali Waliullah" on the Bavandian coins. In this research, using historical sources and numismatic studies and relying on descriptive-analytical method, the multiplication of the phrase "Ali Waliullah" on the Bavandian coins has been studied and analyzed. The results of the research indicate that the themes of Rostam ibn Shervin and Marzban ibn Rostam coins have been set in two directions in order to legitimize the government. On the one hand, the phrase "Ali Waliullah" and on the other hand, the name of the Abbasid Caliph are inserted. We can speak of two legitimizing currents: 1) Gaining legitimacy from outside the Bavandians realm. 2) Gaining legitimacy within the territory of Bavandians. In this way, the coins present a legitimate image of Rostam ibn Shervin which is in line with the beliefs of the people. They also seek the legitimacy from the sides of the Abbasid Caliph and the Amir of the Buyid.سلسله باوندیان از مهمترین سلسلههای حاکم بر طبرستان است که بیش از هفت قرن در مقر اصلی خود، شهریارکوه، فرمان راندند. این سلسله طی این مدت به سه شاخۀ کیوسیه، اسپهبدیه و کینخوازیه تقسیم شدند. یکی از مهمترین اقدامات شاخۀ اول باوندیان، کیوسیه، ضرب عبارت «علیولیالله» بر روی سکههایشان بود. ازاینرو مسئلۀ اصلی در این پژوهش، بررسی علل و عوامل ضرب عبارت «علیولیالله» بر روی سکههای باوندیان است. در این پژوهش با بهرهگیری از منابع تاریخی و مطالعات سکهشناسی و با تکیه بر شیوه توصیفیتحلیلی، ضرب عبارت «علیولیالله» بر سکههای باوندیان مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته است. نتایج پژوهش حاکی از این است که مضامین سکههای رستمبن شروین و مرزبانبن رستم در راستای مشروعیتسازی برای حکومت از دو سو تنظیم شدهاند؛ بهاینترتیب که از یکسو عبارت «علیولیالله» و از سویدیگر نام خلیفه عباسی درج شده است. میتوان از دو جریان مشروعیتساز سخن گفت: 1) کسب مشروعیت از خارج از قلمرو باوندیان. 2) کسب مشروعیت در داخل قلمرو باوندیان. بهاینترتیب سکهها بهواسطۀ انعکاس عبارت «علیولیالله» تصویری مشروع از رستمبن شروین همسو با باورهای مردم و اعتقادات مردم ارائه میکنند و همچنین در پی کسب مشروعیت از طرف خلیفه عباسی و امیر آلبویه بوده است.https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_12609_38d15575ec56274b7ef33ec95a293cb8.pdf