دانشگاه تبریز فصلنامه تاریخ نامه ایران بعد از اسلام 2251757X 11 22 2020 03 20 Explaining and Analyzing the Soviet Role in the Incidents of Kurdish Region of Iran (1941-1946) تبیین و تحلیل نقش شوروی در حوادث مناطق کردنشین ایران 1320ش/ 1941م- 1325ش/ 1946م. 53 78 11041 10.22034/jiiph.2020.11041 FA کیومرث میرزائی دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه اصفهان مرتضی دهقان نژاد استاد دانشگاه اصفهان مرتضی نورائی استاد دانشگاه اصفهان Journal Article 2018 10 19 The Soviet Red Army, in August 1941 in order to access to the Alliance; logistic line and under the pretext of the presence of German consultants in Iran, occupied Iran. During the presence of this Army in the north and northwestern plateaus of Iran, some movements emerged in Azerbaijan and Kurdistan which created a crisis for central government. <br />The purpose of this study is to investigate the Soviet role in eccentric movements in Kurdistan from 1941 to 1946. <br />This research has done on the basis of descriptive-analytical method and relying on primary resources such as unpublished documents and library resources. <br />The findings of this research show that the Soviet Union goal of igniting ethnic trends in Kurdish regions of Iran was to fulfill its own political and economic interests so that it could establish a base in Iran for its own infiltration in Iran in Post-world war II era. Due to the Pahlavi policies to eradicate language, history and culture of Kurds and their ethnicity within ethnic identity and national identity, and Soviet support for the Kurds caused them to diverge from the central government and they considered the Kurdish movements of Soviet Army not as an occupation force but a liberating one. ارتش سرخ شوروی در شهریور 1320/ اوت 1941 برای دست یافتن به خط تدارکاتی متفقین و به بهانه حضور مستشاران آلمانی در ایران، شمال ایران را به اشغال خود درآورد. طی حضور این ارتش در صفحات شمال و شمال‌غرب ایران جنبش‌هایی ناسیونالیستی در آذربایجان و کردستان ظهور یافت که حکومت مرکزی را تا مدتی دچار بحران کرد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش شوروی در حرکت‌های گریز از مرکز در کردستان ایران در سال‌های 1320ش/ 1941- 1325ش/ 1946م. است. این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع اولیه همچون مطبوعات و اسناد انتشار نیافته و منابع کتابخانه­ای صورت گرفته است. یافته­های پژوهش بیانگر این است که هدف اتحاد جماهیر شوروی از دامن زدن به گرایش­های قومی در مناطق کردنشین ایران این بود که از این طریق منافع سیاسی و اقتصادی خویش را تامین کند و بتواند پایگاهی برای نفوذ خود در ایران برای دوران پس از جنگ جهانی دوم ایجاد نماید و با توجه به سیاست­های پهلوی اول که خواستار از بین بردن زبان، تاریخ و فرهنگ کردها در چارچوب ذوب هویت­های قومی در هویت ملی بود و حمایت شوروی از کردها باعث واگرایی آنان از حکومت مرکزی شد و جریانات کردی ارتش شوروی را نه نیرویی اشغالگر، بلکه یک نیروی رهایی­بخش قلمداد کردند. https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_11041_bd46d9cc85806cb719b81e68c9bf50e9.pdf